تو ای فرشته ی من و ای همه چیزمن دلم از آن همه گفتنی ها که با تو دارم متورم است

تو همه جا بامنی ...در بیداری,در خواب ,در خیال,, در واقعیت و خلاصه همه جا.

ای وجود من نمی توانم که بدون تو زندگی کنم و جز با تو زندگی را نمی خواهم...آه

خدای من آخر چرا وقتی دو نفر اینقدر همدیگر را دوست دارند باید از هم دور بمانند

نمی دانم, پاسخ این سوال در حکمت بی اندازه ات نهفته است.شاید مثل همیشه من چیزی را نمیدانم که تو بهتر میدانی

...عشق تو مرا خوشبخت ترین ودرعین حال بدبخت ترین مردمان کرده است.

خوشبخت ترین بخاطر داشتنت بخاطر با تو بودن بخاطر با تو نفس کشیدن و باتو زندگی کردن و بدبخت ترین بخاطر دوری و فراغ.

نازنینم ,چه آه های سوزان و چه اشک های گرم که بخاطر تو داشته ام...تو ای عمر من و ای همه چیز من به اندازه ی تک تک سلول های وجودم دوستت دارم.

نوشته شده در چهارشنبه ۱٠ آذر ،۱۳۸٩ ساعت ٥:٥٦ ‎ب.ظ توسط فروغ| نظرات ()